बाजे त्रासमा, नेम्बाङ आसमा
शितल निवास छिनर्् निर्वाचन जति जति नजकि आउँदैछ त्यति त्यति लामचन्द्रे बाजे त्रासमा भुटभुटिन थाल्या छन् भने सुवास चन्द्र नेम्बाङ्ग आशामा फुलेल हुन थाल्या छन् । लामचन्द्र बाजेलाई त्रास किन नहोस् त ? विगतका गोप्य मतदानले सत्र पटकसम्म गुलियाÏयाँक भा’का विचराले झल्झल्ती सम्झदै होलान् । शिलत निवास प्रवेशका लागि बाजे र नेम्बाङ्गको दौड शुरु भइसक्या छ । आठ दलको गठबन्धनले आफूलाई ल्याम कि ल्याम भाट्र हालने कुरामा बाजेलाई आफै भरोसा छैन । संविधान बनाउने बेलामा बुद्धिमा विक्रो लाग्दा अहिले बाजे त्रासमा बस्नु प¥या हो । कमसेकम पार्टीको ह्विप लाग्ने सम्मको व्यवस्था गर्दिया भए पनि हुन्थ्यो । गोप्य मतदानमा कस्ले कता बजाउँछ के भरोसा ? कि कसो हौ ?
कमरेड जाकिएलान् त ?
कहिले काँग्रेसतिर पिँध फर्काएर मस्ती गर्ने त कहिले एमालेतिर पिँध फर्काएर मस्ती गर्दै आएका प्रचण्ड कामरेड जाकिएलान् जस्तो छनक देखिँदैछ । बाँदर बढी बाठो भएर वल्लो रुख र पल्लो रुलखमा बुर्कुसी मार्दा दाना च्यापिएर खुत्रुक्कै हुन्छ भन्थे हो कि क्या हो ? गोडा चारेक बर्ष अगाडि आफले ५ हजार मान्छे मारेकै हो भनेर स्वीकार गर्ने कमरेडलाई आजसम्म कसैले अँठ्याउन सकेको त छैन । हाक्काहाक्की मान्छे मारेको स्वीकार गर्दा नि अँठ्याएर खाँद्न नसक्दा नेपालको कानुन लाटाको धोती जस्तै भा’छ । प्रहरीमा आफन्त गुमाएकाले उजुरी दिए, मानव अधिकार आयोगमा दिए केही लछारपाटो लागेन । सर्वोच्चमा निवेदन दिँदा पनि दरपिट गरेर आफन्तलाई फर्काइयो । धन्न न्यायाधीशले सुइँको पाएछन् । अब भने निवेदन दर्ता हुने भयो । बाह्र बर्षमा खालो पनि फर्कन्छ भन्थे हो कि क्या हो ?
झलु ओथारो बसेछन्
माकुनकेो मुसे पार्टीका बरिष्ठ नेता झल्लाझलु आच्या सर्पनाथ गोठाला झलनाथ खनाल राष्ट्रपतिको निर्वाचनको निर्वाचनमा दौडन नपाएसी भाले बिनाको अण्डा राखेर ओथारो बस्या छन् रे । विचराले
राष्ट्रपतिमा कम्ता ¥याल चुहाएका होइनन् । कहिले आफै म राष्ट्रपतिको योग्य उमेद्वार हुँ भन्दै एक्लै फलाक्दै हिडे, कहिले म राष्ट्रपति हुन सक्षम छु भन्दै फलाके । के गर्र्न विचराको पक्षेमा बोलिदने कोही भएनन् । काग कराए जस्तै एक्लै चिच्याई रहे । यसो गोडा बिसेक घटनाहरुलाई हाजिरा दिएर सडकमा उफारेको भए नि त केही लछारपाटो लागि हाल्थ्यो कि ? सुको खर्च नगरी पद कहाँ पाइन्छ र ? झलुले किन कुरो नबुझ्या होला ?
पिछडा महिलालाई गृहमन्त्री
पिछडा महिला वर्गको काट्राबाट सांसद भएकी आरजु मेमलाई गृहमन्त्री बनाउन ¥यालेका हुक्के ढोके बैठकेहरु कोठे मिटिङमा व्यस्त हुन थाल्या छन् रे । यसो हुन सके साह«ै असल हुने थियो । विचरी डँडेलधुराको पिछडिएकी महिला हुन् । पिछडिएलाई अगाडि ल्याउनुपर्छ नै । सधै सुगम क्षेत्रकाहरुलाई अवसर दिएर अपजस मात्र लिनु भन्दा दु्र्गम क्षेत्रकी पिछडा महिलालाई अवसर दिनु न्यायोचित हुन्छ । लहै लाउकेहरु जोड गर । आरजुलाई गृहमन्त्री बनाएर पिछडावर्गका महिलाहरुले गर्व गर्छन् ।
भत्भती पोल्या छ
सँगैका साथी ढाँटबाँटसँग सांसद भवन जान्छन्, हाइहल्लो गर्छन्, तलब भत्ता बुझ्छन् । यस्तो देख्दा जसपाका अध्येक्षे उपिन्दर जादवको मुटु भत्भत्ती पोल्छ । सप्तरीबाट सिके राउतले उत्तानोचित्त बनाइदिएपछि विचराको दिनचर्या नै तहसनहस भा’छ । यतिबेला जसरी भए नि संसद छिर्ने ध्याउन्नमा जादव लाग्या छन् । यसका निम्ति जादवले संसद छिर्ने सुरुङ, छिद्रहरु पहिल्याउन थाल्या छन् । जादवले यसका लागि राम्रै उपाय निकालेका छन् । आफ्नै पार्टीबाट जितेका सांसदलाई राजीनामा गरेर संसदीय क्षेत्र खाली गर्दै म लड्छु पनि भन्नु भएन । बारा २ का रामसहाय प्रसाद यादवलाई गाँडबन्धनसँग बार्गेनिङ्ग गरेर उपराष्ट्रपति बन्न सके आफू उप निर्वाचन लडेर संसद छिरम्ला भन्ने सोचमा जादव लाग्या छन् । न गाडबन्धनले उपराष्ट्रपति देओस् न जादव फेरि चुनाव जित्ने हुन् । अर्को सिके राउत जन्मन्छ भन्ने कुरा जादवलाई हेक्कै रै’नछ ।
नत्र ठिक हुन्न
झापाका दुर्गा प्रसाईले अस्तिका दिन गणे नेताहरुलाई दह«ै चड्कन हानेछन् । प्रसाईले चड्कन हानेपछि गणे नेताहरुका अब दिन गन्ती शुरु भएको छ । काठमाण्डौमा ५ लाख भन्दा बढी नागरिक भेला गरेपछि गणेहरुको त्यसै हंसले ठाम छोड्या थियो । त्यसमाथि गणेका कर्तुतहरु एकाएक सबै खोल्देसी’ तिनीहरु सर्वाङ्ग नांगिएका छन् । सज्जनललाई पो सर्वाङ्ग नांगिदा कुरी कुरी लाग्छ दुर्जन, लुटेरा, भ्रष्ट, माफिया, हत्याराहरुलाई के को लाज ? हरामको खाने बानी परेकाहरुलाई नांगिदा थप आनन्द † जे होस् प्रसाईको अभियानमा ¥यालेको गाउँ डँडेलधुराबाट रातु, पिठो बोकेर मान्छे आएछन्, प्रचण्डेको गाउँबाट त्यसरी गरी कुर्लिएछन्,। माकुनेको गाउँबाट त्यसैगरी ओइरिएछन् । अबचाहिँ गणेहरुले सोच्नैपर्छ । नत्र प्रसाईले भने झैं ठिक हुन्न ।
प्रदेश नं. १ का बल्ल नामे भए
प्रदेश नं. १ का बासिन्दा बल्ल नामे भएका छन् । विगत ६ बर्षदेखि बेनामे हुँदा प्रदेश नं. १ का बासिन्दामा कम्ता पीडा थिएन । कसैले सोध्यो भने वाल्ल पर्नुपथ्र्यो । त्यसभन्दा अगाडिका तीन तीन जाना भुसतिघ्रहरुले न्वारान नै गर्न सकेनन् । न्वारानको नाममा ६ बर्षसम्म टन्न भोज मात्र खाएर हिँडे । प्रदेश न. १ को नाम राख्लान् भन्या त आफन्ै विहे गरेर हनिमुन मनाउन थाले । अब बल्ल बल्ल प्रदेश नं. १ का बासिन्दाले नाम पाएका छन् । नामसँग चित्त नबुझेर एकथरि पीडितहरु भाँडभैलो मच्चाइरा’छन् । धैर्य गरे भइहाल्छ । अहिलेको नाम न्वारानको नाम हो । पछि अर्को नाम राखेर बोलाउँदा भैगयो ।
अन्तेमा
अस्तिका दिन झालेमालेका अध्येक्षे खप्रओलाई साह«ै जंग चलेछ । उखान टुक्का सुनाएर सधै पट्र बाउन्डिज्याल हँसाउने खप्रओले एकाएक महाभारतको प्रसंग काट्र्याए । दुर्योधनका रुपमा डबल थर भएका युवराज सफल थिए । अरुको खेदो पाइलो गर्न खप्पिस मात्र हैन हरामी दर्शनमा विद्यावारिधी गरेका सफल कहिले खत्री लेख्छन्, कहिले पौड्याल धस्काउँछन् । खप्रओले भन्या सफललाई चारपाटा मुढेर चार भन्ज्याङ्ग कटाउनुपर्छ रे । हुन त व्यहोरै त्यस्तो भएपछि खप्रओलेमात्र हैन जो कोहीले पनि महाभारत नै पढ्ने हो । सफललाई असफल बनाउन खप्रपोका अरिंगाल ग्याङ्ग छँदैछन् नि †