राजधानी/बीपी कोइराला
भारत–नेपाल फाउन्डेशन, भारतीय
राजदुतावासद्वारा गत विहीवार आयोजित २३ औंं सस्करणमा प्रख्यात भारतीय नाटककार तथा निर्देशक महेशदत्तानीले आफ्ना विगतका सम्बन्धमा खुलेर कुरा राख्नुभयो ।
नेपाल वायुसेवा निगमको नयाा सडकस्थित नेपाल–भारत लाइब्रेरीमा भएको आवाजको २३ औं संस्करणमा उपस्थित सबैका आकर्षक व्यक्तित्व हुनुहुन्थ्यो दत्तानी । दत्तनी, , जसका नाटकमा एक विल, अन्तिम समाधान, बहादुरी से सितम्बर मे मुंवई, तार,
रानी लडी एक आदमी जस्ता नृत्यमा वाहवाही पाउनुभएको थियो । उहााका सबै नाटकहरु भारतमा अत्यन्तै प्रशंसित छन् । उहाा भारतमा आग्रेजीको पहिलो नाटककार हुनुहुन्छ भने प्रतिष्ठित साहित्य पुरस्कार आदमीबाट उहाा सम्मानित हुनु भएको छ ।
सो अवसरमा उहााले भन्नुभयो म १२ बर्षको हुादादेखि नै थिएटरमा पुगो । मध्यम वगर्गीय परिवारको मलार्ए मेरा आमा बुबा छोरो थिएटरमा लागेस् भन्ने चाहनु हुन्थेन । मैले बैंगलोरबाट इतिहासमा स्नातक, राजनीति विज्ञान र अर्थव्यवस्थामा अध्ययन गरो । मैले सदैव एक थिएटर अभिनेता बन्ने कामना गरे । अडिसनजमा मलाई कैयो पटक अस्विकार गरिएको छ । जसका कारण मैले खेल्ने भन्दा पनि उत्पादनतिर आफ्नो ध्यान केन्द्रित
गरे । उहााले भन्नुभयो सिनेमा र
थिएटरमा फरक पर्छ । सिनेमा र थिएटर दुवै अभिव्यक्तिका शक्तिशाली माध्यम हुन् । यद्यपि, ती दुवैमा अन्तर छ । सिनेमाको भाषा दुनियााभरि एम्बेडेड हुन्छ ।
दत्तानी आगामी सितम्बरमा तीस दिनसम्म नाटक मञ्चन गर्ने तयारीमा हुनुहुन्छ । सोही प्रयोजनका लागि उहाा काठमाण्डौ आउनु भएको हो । २३ औं अराजकको संस्करण दलानी र दर्शककाबीच सौहाद्र्धपूर्ण सम्वादका साथ सम्पन्न भएको थियो । बीपी कोइराला भारत नेपाल फाउन्डेशनका सचिव अभयकुमारले अन्तमा दत्तानीको सह्राना गर्दै निशानी प्रदान गर्नुभएको थियो ।
त्र
